Al 19 jaar kan je in de lente de ’10 mijl van Louvain-La-Neuve’ lopen. Het parcours trekt door de straten en bossen van de stad uit Waals-Brabant en spreekt veel sportievelingen aan omdat dit het ideale moment is om zich voor te bereiden op het seizoen. Meer dan 900 renners trekken hun loopschoenen aan voor een goed doel. En jawel, dit keer is dat Handicap International.

Wil je er ook bij zijn? Op 17 maart om 15 uur wordt het startschot gegeven. Meer info op www.cse.be

                            
In 2007 lanceerde Handicap International het project ‘Ban Advocates’. Mensen die direct of indirect het slachtoffer werden van clustermunitie, verenigden zich en ijveren voor de ratificatie van de Conventie inzake Clustermunitie. Vorige maand leidden we slachtoffers uit Laos op tot nieuwe Ban Advocates. Laos is het land dat het hardst is getroffen door dergelijke wapens. In november vindt in de hoofdstad Vientiane de eerste conferentie plaats voor de staten die de Conventie ondertekend hebben. Het is essentieel dat er daar naar de slachtoffers wordt geluisterd.

Acht slachtoffers van clustermunitie (al dan niet vergezeld door een familielid) zakten vorige maand af naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. Ze kwamen allemaal uit de regio die het zwaarst lijdt onder clustermunitie. Een week lang kregen de acht mensen uitleg over de Conventie inzake Clustermunitie, over hun rechten, en over de verplichte voorzieningen voor slachtoffers. Twee andere Ban Advocates, uit Vietnam en Cambodja, deelden hun ervaringen en gaven raad.

In het begin was de groep verlegen. Ponesavath bijvoorbeeld was erg gesloten en enorm triestig. Hij is nu 17 jaar. Twee jaar geleden verloor hij beide armen en raakte hij blind door een clusterbom. Hij ziet enorm op tegen de nieuwe uitdagingen van het leven. Maar dag na dag zagen we hem opleven. Het contact met andere slachtoffers deed hem zelfs glimlachen. Net als de andere deelnemers was hij er zich na een week van bewust dat hij een rol kan spelen: met zijn stem, zijn lach en zijn verhaal.

De moeilijkste uidaging kwam op het einde van de week: spreken in het openbaar. Tijdens de opleiding hadden de nieuwe Ban Advocates al geleerd hoe ze hun verhaal kunnen brengen en hoe ze hun boodschap sterk kunnen communiceren zodat er rekening mee wordt gehouden. Een voor een vertelden ze publiekelijk (en vaak voor het eerst) hun verhaal. Een succes.

Een belangrijk succes, want nu Loas de Conventie getekend en geratificeerd heeft, kunnen zij een essentiële rol spelen: er op toezien dat de slachtofferhulp (zoals voorzien in de Conventie) realiteit wordt. Dat is van levensbelang in een land als Laos, waar de meerderheid helemaal niets weet over de rechten van slachtoffers. De Laotiaanse regering moet ook aangezet worden om een actieplan te ontwikkelen dat rekening houdt met de echte behoeftes van de slachtoffers.
Doordat de Laotiaanse Ban Advocates hun persoonlijke ervaring delen, dragen ze bij tot betere levensomstandigheden van mensen van wie hun leven, en dat van hun familie radicaal overhoop is gegooid door een clusterbom.

Ook al is de oorlog in Burundi al enkele jaren achter de rug, de bevolking is er nog steeds het slachtoffer van gewapend geweld. Dat komt omdat er nog grote hoeveelheden wapens en munitie circuleren. Een nationale ontwapeningscampagne is er wel in geslaagd dat aantal wat terug te dringen, maar volgens recente rapporten hebben nog minstens 100.000 gezinnen meer dan één wapen in hun bezit. Dit vormt uiteraard een bedreiging voor de algemene veiligheid: de wapens maken doden en gewonden en veroorzaken handicaps. Maar ook de sociaaleconomische ontwikkeling van het land komt erdoor in het gedrang.

Het is dus onnoemelijk belangrijk om de effectieve ontwapening van de bevolking verder te zetten. Maar daarnaast is het van even groot belang om ‘de geest te ontwapenen.’ De vredessituatie is stabiel, de veiligheid is verbeterd, maar wat nog mankeert is een vredesmentaliteit: de Burundees heeft de oorlogscultuur nog niet vervangen door een cultuur van vrede

Om die reden lanceerde Handicap International een grote, originele campagne in samenwerking met MAG (Mines Advisory Group) en het Frans Cultureel Centrum in Bujumbura. Het doel: de Burundese bevolking duidelijk maken welke desastreuze gevolgen de wapens kunnen hebben, zowel voor hen persoonlijk als voor de hele samenleving. De inwoners van Bujumbura konden zich de hele maand februari bewust worden van het probleem dankzij films, debatten en tentoonstellingen.

Een van de tentoonstellingen stond in het teken van ‘Ontwapenende kunst.’ Handicap International vroeg kunstenaars van verschillende nationaliteiten om (onschadelijk gemaakte) wapens een andere eindbestemming te geven. Dankzij hun kunstwerken spreken de kalasjnikovs, de mijnen en de granaten nu niet langer de taal van haat en verderf. Toevertrouwd in de handen van experts hebben ze een heel andere dimensie gekregen en is hun boodschap puur kunstzinnig. En dat is een mooie gedachte voor de toekomst.

Kunst als wapen tegen een oorlogscultuur. Dankzij kunstenaars spreken deze wapens de taal van de hoop in plaats van haat.

Een dag na de aardbeving werd Derline (24) onder het puin van haar huis teruggevonden. Ze lag op de grond onder een buffetkast die tijdens de beving op haar was gevallen. “Ik dacht echt dat ik zou sterven. Ik heb gebeden tot God en de Maagd Maria en hen gevraagd om mij lucht te geven.”

Omdat haar blessure zo zwaar was, werd het rechterbeen van Derline geamputeerd. Ze heeft ook een zware breuk aan haar linkerbeen. Een team van Handicap International, dat bestond uit een kinesist en een ergotherapeut, heeft zich over haar ontfermd. Ze kreeg een rolstoel waardoor ze nu toch wat mobiel is. Het moment dat de ergotherapeut haar hielp om op te staan en plaats te nemen in de rolstoel, was erg emotioneel. Zowel voor de medische staf als voor Derline. Tot op dat moment was ze gekluisterd aan haar matje, onder een primitief tentje naast het ziekenhuis.

Derline leeft in Port-au-Prince met haar neven en nichten. De rest van haar familie (haar ouders, broers en zussen) woont buiten de stad en werden niet geraakt door de aardbeving. Ze bezoeken haar elke dag.

Voor de catastrofe stond Derline op het punt af te studeren als apotheker. Door haar amputatie was ze erg ongerust.  Ze vreesde dat ze haar droom mocht opbergen. Maar toen vertelde de ergotherapeut van Handicap International dat ze een prothese zou krijgen en dus weer zou kunnen stappen. Derline heeft haar duizend keer omhelsd.

Gisteravond bundelden Eén en VTM hun krachten in de grote “Help Haïti”-TV Show en werd een gelijkaardige actie opgezet door de Franstalige Tv en radiozenders. Vandaag was er de opmerkelijke radio1212-actie waarbij alle radiozenders van VRT en VTM samen actie voerden ten voordele van Haiti Lavi 1212. Vanavond zijn de organisaties achter de Haiti lavi 1212-actie bijzonder verheugd om de eerste resultaten van al deze inspanningen bekend te maken.   Om 19.15 was er een totaalbedrag van  9.292.563 euro ingezameld op de rekening 000-0000012-12, beheerd door Caritas International, Handicap International, Dokters van de Wereld, Oxfam-Solidariteit en UNICEF België. 

 Het oorspronkelijk vooropgestelde streefdoel van 8 miljoen euro werd dus ruimschoots overschreden! En dit amper een week na de lancering van de actie Haiti Lavi 1212.  De solidariteit van het publiek, organisaties, overheden en bedrijven is werkelijk overweldigend. Er werden meer dan 500 solidariteitsacties geregistreerd op de groene actielijn 0800/61212. De verbeelding van het publiek kent blijkbaar geen grenzen: gaande van de verkoop van een Londense  Taxi tot de mobilisering van een hele stad zoals Sint-Niklaas en benefietconcerten die door verschillende artiesten worden opgezet. De naam Haïti kwam voor in allerhande combinaties: Salsa Haïti, Haïti broodjes, Haïti Muffins, … Zelfs Sint Valentijn krijgt een Haitiaans tintje met de organisatie van solidariteitsetentjes op 14 februari.  Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de vele acties die worden opgezet. De komende weken volgen nog vele andere initiatieven.

Ook de online giften voor deze actie waren opvallend hoog.  De  speciale facebookpagina kreeg op amper 4 dagen tijd meer dan 4400 vrienden   Haïti Lavi  wil van deze eerste stand van zaken gebruik maken om zijn dank te uiten aan de TV-zenders, nationale en lokale radiozenders, de geschreven pers, de online pers, de bedrijven en iedereen die zich de voorbije dagen mobiliseerde om de slachtoffers in Haïti te helpen.   De ngo’s verenigd in Hati Lavi 12-12 weten dat ze de bevolking van Haïti niet alleen vandaag zullen helpen maar ook op lange termijn bij de heropbouw van de maatschappij in haar geledingen. Caritas International, Handicap International, Dokters van de Wereld, Oxfam-Solidariteit en UNICEF België waren allen voor de ramp aanwezig in het land en zullen ook nog lange tijd in het land actief blijven en meebouwen aan een  toekomst voor het Haïtiaanse volk. Het principe « Building Back Better » staat hierbij centraal: de structuren in het land beter maken dan voor de ramp. Dankzij de solidariteit van het Belgische publiek kunnen we hier werkelijk werk van maken.

Handicap International is sinds vorige zaterdag bezig met het verzorgen van de gewonden. Met de komst van zes mobiele medische teams naar de zwaarst getroffen wijken van Port-au-Prince is die hulp maandag intenser geworden. Er worden ter plaatse medische zorgen toegediend om de gewonden, van wie velen nog niet werden verzorgd, te stabiliseren. Bovendien zorgen de mobiele teams ervoor dat de gewonden in de wijken en de ziekenhuizen doorverwezen worden om te garanderen dat ze worden opgevolgd. Omdat de bestaande infrastructuur verzadigd is, hebben de meeste slachtoffers bijna één week na de aardbeving nog altijd geen toegang tot een ziekenhuis. Daarenboven komen de meeste personen aan met gecompliceerde verwondingen (vooral breuken) die ontstoken geraakt zijn omdat ze niet op tijd behandeld werden. Gevolg: de meeste verwondingen ontaarden in infecties en dat leidt vaak tot amputaties omdat de medische teams te laat komen om de ledematen te kunnen redden.

Wie toch in een ziekenhuis kon worden behandeld, kan daar niet blijven omdat er te weinig plaats is. Zij worden verplicht om terug te keren naar hun woningen, die meestal vernield zijn, of naar vluchtelingenkampen, zonder medische verzorging en zonder materiaal om hun verbanden te kunnen verversen. Dat en de erbarmelijke hygiënische omstandigheden vergroten het risico op infectie. De missie van Handicap International is dus om onmiddellijk een postoperatieve opvolging te garanderen, gewonden zo snel mogelijk te behandelen en hun naasten te adviseren over hoe ze de basiszorgen kunnen toedienen. In geval van amputatie moeten we erop toezien dat de gewrichten van het geamputeerde ledemaat soepel blijven en de littekenvorming voorbereiden met het oog op een prothese. Dat is de prioriteit van de eerste teams die al actief zijn op het terrein. Ze zullen vandaag worden versterkt door een team van revalidatie-experts dat onmiddellijk aan het werk zal gaan. Ze zullen werken in drie ziekenhuizen in Port-au-Prince, waaronder het algemeen ziekenhuis, het belangrijkste in de regio.

Handicap International verwacht binnenkort noodprotheses te kunnen aanbieden voor wie ze nodig heeft. Door de schaal van de verwoesting die Haïti heeft getroffen en het feit dat gewonden niet snel genoeg kunnen worden verzorgd, zou het aantal amputaties tot in de honderden kunnen oplopen. Bij de eerste evaluatie na slechts twee dagen kon ons team al 150 amputaties vaststellen in de ziekenhuizen, terwijl men de meeste gewonden nog niet eens had kunnen verzorgen. Momenteel wordt verwacht dat er een angstaanjagende 400 amputaties zullen moeten worden uitgevoerd. De hulpverlening wordt dus een werk van lange adem. De gewonden moeten immers worden opgevolgd, van in het ziekenhuis tot op het moment dat ze hun prothese krijgen en gedurende alle stappen die nodig zijn voor hun revalidatie.

Sinds zaterdag voorziet de organisatie de dringendste medische zorgen aan de gewonden. Vanaf morgen, dinsdag 19 januari, wordt die medische hulpverlening uitgebreid naar zes ziekenhuizen en vier wijken in de hoofdstad Port-au-Prince. Dat is mogelijk omdat Handicap International een tiental lokale paramedische hulpverleners heeft aangeworven. Ook in de armste wijken (meer bepaald Carrefour en Carrefour Feuille), waar de meerderheid van de bevolking woont, zijn we aanwezig. Al 150 mensen ondergingen een amputatie. Dat cijfer wordt zeker nog aangevuld want vele mensen konden zich nog niet naar het ziekenhuis begeven. Wel weten we nu al dat er een enorme behoefte aan hulpmateriaal zal zijn (rolstoelen, krukken, looprekken, korsetten…)

Over enkele dagen komt versterking uit de VS en Canada. Vijf extra personen - een revalidatiespecialist, twee orthopedisten, een ergotherapeut en een kinesitherapeut – zullen de gewonden verzorgen die dringend hulp nodig hebben.

Daarnaast zijn vandaag, 18 december, twee kinesitherapeuten vertrokken vanuit Brussel. Twee maanden lang zullen zij met de ploegen van Artsen Zonder Grenzen samenwerken. Zij zorgen voor de postoperatieve revalidatie van gewonde personen (breuken, amputaties, ruggenmergletsels, hersenschade, meervoudige trauma’s, …)

Handicap International bezit 45 vrachtwagens. In samenwerking met het Voedselprogramma van de VN konden die twee dagen na de aardbeving al weer gebruikt worden. Een eerste konvooi overbrugde donderdag de 160 kilometer van Gonaïves tot de hoofdstad Port-au-Prince. Het Voedselagentschap laadde de vrachtwagens met 1.200 liter water en vier ton energiekoeken. Vrijdag zijn nog eens acht vrachtwagens vertrokken. Zij vervoerden ook brandstof en materiaal om water te zuiveren. Dat werd geleverd door Action Contre La Faim. Vanaf nu kunnen op geregelde basis telkens 20 geëscorteerde vrachtwagens naar de hoofdstad rijden. Onder toezicht van de Verenigde Naties kan zo water, voedsel en medicatie tot bij de bevolking worden gebracht.

Mensen kunnen hier terecht om hun actie ten voordele van Haïti te laten registreren en om eventuele vragen die ze hebben rond de actie Haïti Lavi te stellen. Op die manier wil Haïti Lavi het publiek de nodige steun geven bij de acties die het wil opzetten. De mensen die hun actie laten registreren krijgen dan een registratienummer waarmee ze kunnen “bewijzen” dat ze inderdaad fondsen werven ten voordele van Haïti Lavi 1212. Het groene nummer is tijdens weekdagen van 8u tot 20 uur bereikbaar.

Acties kunnen ook aangemeld worden per mail op actie at 1212.be Caritas International, Handicap International, Oxfam Solidariteit, Dokters van de wereld en UNICEF zijn allen aanwezig en actief in Haïti met humanitaire programma’s zowel voor de onmiddellijke noodhulp als voor de lange termijn heropbouw.