Een kleine delegatie van Handicap International is op de Amerikaanse ambassade ontvangen. We hadden er een ontmoeting met de eerste secretaris van de ambassade. Dat gebeurde op 1 maart, exact elf jaar nadat het Landmijnenverdrag in werking trad. Een symbolisch moment dus. Tijdens het onderhoud vroegen we de VS om toe te treden tot het verdrag. We drukten ook onze wens uit om later ontvangen te worden door de ambassadeur zelf.

De coalitie tegen clustermunitie (CMC), waarvan Handicap International stichtend lid is, krijgt de Tipperary-prijs, een internationale prijs die elk jaar in Ierland wordt uitgereikt aan een mensen die zich inzetten voor vrede in de wereld. De prijs gaat naar de leden van de CMC voor “hun campagne die het gebruik van clustermunitie wil verbieden”. De Conventie inzake Clustermunitie werd in december 2008 in Oslo ondertekend.

Handicap International biedt in de regio Bor, in de deelstaat Jonglei, hulp aan slachtoffers van de oorlog die vijf jaar geleden werd beëindigd. Sinds 2009 richten we ons meer op mensen met een handicap. Dit was mogelijk dankzij een betere verankering van onze activiteiten in het gezondheidssysteem van de regio. We ondersteunen het personeel van het ziekenhuis in Bor en we verbeteren hun inzichten op vlak van kinesitherapeuten.

Johann Matti, coördinator van de urgentieprojecten van Handicap International in Indonesië, kwam vrijdag aan in Padang. Hij stelde er vast dat talloze slachtoffers van de aardbeving nog steeds geïsoleerd zijn en nog geen verzorging hebben ontvangen. “Er wordt veel over de situatie gesproken, maar van op een afstand, zonder de exacte toestand te kennen," zo benadrukt Johann Matti, coördinator van de urgentieprojecten in Padang. Zo is er bijvoorbeeld geen tekort aan brandstof, zoals in verschillende media werd vermeld. “We kwamen op vrijdagavond aan, 48 uur na de eerste aardbeving. We waren een van de eerste internationale ngo’s ter plaatse. We brachten ondertussen heel wat tijd op het terrein door, om de omvang van de situatie in te schatten, wat onontbeerlijk is om een interventie op poten te zetten.”

Handicap International heeft urgentiekits in Gaza kunnen afleveren. Deze worden sinds afgelopen dinsdag door mobiele teams uitgedeeld. Met de urgentiekits die de organisatie ter beschikking stelt en die sinds 28 januari worden verdeeld, voert Handicap International haar acties in de Gazastrook op. Een team vrijwilligers was in Jeruzalem belast met de voorbereiding en verpakking van een eerste reeks van 500 urgentiekits die maandag op het einde van de dag in de Gazastrook werden geleverd. Deze kits zijn vooral waardevol voor de families die tijdens de confrontatie alles verloren hebben, of wiens huizen werden vernield.

Dokters moeten ook open breuken behandelen, ruggenmergletsels en brandwonden. In die context is de rol van Handicap International erg belangrijk. Wij zorgen ervoor dat de chirurgische ingrepen en zware letsels meteen worden opgevolgd. Als dat niet gebeurt, kunnen complicaties tot de dood leiden. Of mensen kunnen definitief gehandicapt raken.

België heeft de Conventie inzake Clustermunitie geratificeerd. Dat brengt het aantal landen dat ratificeerde op 26. Pas als dertig landen dit doen, kan zes maanden later het verdrag in werking treden. Concreet betekent dit dat die landen zich dan moeten houden aan het verbod en zich ook dan moeten houden aan het verbod en zich ook moeten inzetten voor slachtoffers van clustermunitie.

Het gebrek aan zichtbaarheid van personen met een handicap legt in grote mate uit waarom hun fundamentele rechten niet eerbiedigd worden. Dit is uitgesproken het geval in zich ontwikkelende landen. Personen met een handicap zijn niet uitgesloten van de Algemene Verklaring van de Rechten van de Mens, toch tonen de feiten duidelijk aan dat de mensen met een handicap niet dezelfde kansen kunnen genieten zoals iedereen en makkelijk in de vergeethoek terechtkomen.

Sportactiviteiten zijn ideaal om waarden als solidariteit, onderlinge hulp, sociale cohesie, zelfoverstijging en zelfvertrouwen te stimuleren. Daarom zijn ze zo belangrijk voor het succes van onze missie. Sport is beslissend om met een handicap te leren omgaan en deze uiteindelijk te boven te komen.Tijdens de revalidatie is sport bovendien een aangename manier om oefeningen te doen en bijvoorbeeld te leren wennen aan het dragen van een prothese.

Ik heet Firoz Ali Alizada. Ik ben geboren in 1982 in een centrale provincie van Afghanistan. Ik groeide op in het dorp van mijn vader, te midden van een grote familie.

Manja en Ward vertrokken vorig jaar op sponsorfietstocht door Thailand, Laos, Cambodja en Vietnam ten voordele van Handicap International. Manja is kinesitherapeute en dus geïnteresseerd in het werk van Handicap International op het terrein. Ze lieten zich sponsoren per kilometer en de teller staat op 4208, dus dat zal een mooi bedrag opleveren.

Zelfs al is het veldwerk het meest zichtbare en schenkt het ook de meeste voldoening, toch is het belangrijk om af en toe even afstand te nemen en onze acties even in een toekomstperspectief te plaatsten. Diverse studies en statistieken omtrent de situatie in het land, die regelmatig gepubliceerd worden, zijn daar een uitgelezen kans voor.

Handicap International bedankt van harte professionals, kinderen, amateurs, studenten uit kunstrichtingen,… allemaal gaven ze het beste van zichzelf, via een tekening, schilderij, foto, beeldhouwwerk, modeontwerp of juweel. 36 werken werden geselecteerd door een vakjury, klik hier om de namen van de artiesten te zien. We rekenden op een honderdtal creaties, maar het aantal inzendingen overtrof al onze verwachtingen. Niet minder dan 250 artiesten toonden zich enthousiast voor het idee om via hun talent Handicap International te steunen. We ontvingen zowel ontroerende, grappige, militante als bevreemdende visies op de Blauwe Veter.